تحلیل بازنمایی و کارکرد گوتیک مرگ در رمان «فرانکشتاین فی بغداد» اثر احمد سعداوی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران

2 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران

10.22080/ltcat.2026.33235.1016

چکیده

ادبیات گوتیک با بهره‌گیری از مؤلفه‌هایی چون هراس، امر فراواقعی، ابهام، جسد و زوال جسمانی، مرز میان حیات و مرگ و نیز امر عادی و هراس‌انگیز را دچار اختلال می‌کند. در این میان، مرگ صرفاً پایان حیات نیست، بلکه می‌تواند به سازوکاری روایی برای تولید هراس و بازنمایی بحران‌های فردی و جمعی تبدیل شود. رمان «فرانکشتاین فی بغداد» اثر احمد سعداوی با قرار دادن الگوی فرانکشتاین در بستر جنگ و خشونت عراق پس از ۲۰۰۳، ظرفیت ویژه‌ای برای چنین بازنمایی‌ای دارد. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی، بازنمایی و کارکرد گوتیک مرگ را در این رمان بررسی می‌کند و با تمرکز بر شش شاهد روایی، نقش جسد و بقایای بدن، بازگشت مردگان، امر فراواقعی، ابهام، هراس و زوال جسمانی را تحلیل می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که سعداوی با پیوند دادن مرگ با بقایای اجساد و شکل‌گیری شِسمه، اختلال در مرز حیات و مرگ، وضعیت مبهم قربانیان و فرسودگی تدریجی بدن، مرگ را از رخدادی صرفاً جسمانی و روایی به سازوکاری فعال در ساختار گوتیک رمان تبدیل می‌کند. از این منظر، مرگ افزون بر ایجاد هراس و امر فراواقعی، امکان بازنمایی تروما، تداوم خشونت و بحران هویّت در جامعه‌ی عراق را فراهم می‌سازد. بنابراین، کارکرد گوتیک مرگ در رمان از پیوند میان خشونت واقعی، زوال جسمانی، امر فراواقعی و اختلال در مرز زندگی و مرگ شکل می‌گیرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات